Μόνο τα ψόφια ψάρια παρασύρονται από το ρεύμα…

0

της Βίκυς Τσώκου,
Η ζωή είναι δύσκολη. Αν όλα ήταν χαριτωμένα και εύκολα, δεν θα εξελισσόμασταν, δεν θα αλλάζαμε ή δεν θα είχαμε την ευκαιρία να ξεπεράσουμε ακόμη και τον ίδιο μας τον εαυτό.

Αν η ζωή ήταν μια σειρά από κεφάτες μέρες, αργά ή γρήγορα θα βαριόμασταν. Αν δεν υπήρχε η βροχή τότε δεν θα αισθανόμασταν χαρά όταν επιτέλους θα σταματούσε και θα μπορούσαμε να πάμε στην παραλία ή να κάνουμε μια ωραία εκδρομή.

Αν δεν έπρεπε να παλέψουμε για κάτι, τότε δεν θα γινόμασταν ποτέ δυνατοί.

Γι αυτό πιστεύω είναι καλό να δείχνουμε ευγνωμοσύνη και για εκείνες τις στιγμές που χρειάστηκε να μπούμε στον αγώνα, να σηκώσουμε τα μανίκια μας , να παραμερίσουμε εμπόδια. Γιατί μέσα από αυτές τις στιγμές δυναμώσαμε. Είναι καιρός να αναγνωρίσουμε ότι μόνο τα ψόφια ψάρια αφήνονται στο ρεύμα. Εμείς που είμαστε ζωντανά ψάρια θα πρέπει να παλέψουμε με καταρράκτες, χείμαρρους και φράγματα. Και δεν έχουμε άλλες επιλογές. Θα πρέπει να κολυμπήσουμε ή θα αφήσουμε να μας παρασύρει το ρεύμα. Κάθε κίνηση της ουράς μας, κάθε πάφλασμα των πτερύγιών μας, μάς κάνει πιο ισχυρούς, βελτιώνει τη φυσική μας κατάσταση και μας κάνει πιο ανθεκτικούς.
Δείτε κάθε αποτυχία ως ευκαιρία για αλλαγές. Οι δοκιμές σάς κάνουν πιο δυνατούς, όχι πιο αδύναμους.

Η πάλη δεν θα τελειώσει όσο ζούμε σε αυτόν τον πλανήτη. Λυπάμαι που δεν μπορώ να σας πω το αντίθετο. Όμως θα υπάρξουν στιγμές όπου θα επικρατεί νηνεμία και θα μπορούμε να χαλαρώσουμε και να ξεκουραστούμε μέχρι να έρθει το επόμενο εμπόδιο που θα χρειαστεί να ξεπεράσουμε. Και αυτό είναι τελικά η ζωή : από τη μια μπουνάτσες που θα μας νανουρίζουν και θα μας ηρεμούν και από την άλλη μια σειρά από φουρτούνες που θα μας αναστατώνουν αλλά ταυτόχρονα θα μας δυναμώνουν.

Κι εμείς κάπου εκεί θα είμαστε οι υγιέστατοι σολομοί που θα πηγαίνουμε κόντρα στο ρεύμα. Ναι, διότι μπορούμε. Και ναι, επειδή μέχρι τώρα έχουμε δείξει ότι μπορούμε.

Workshop – Voice up! Δεν χρειάζεται να υψώσεις τη φωνή σου για να ακουστείς…

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου...