Είστε αυτοκαταστροφικοί; Καιρός να το αλλάξετε… 5 απλοί τρόποι…

0

‘Το να σαμποτάρεις τον εαυτό σου είναι σαν να επιθυμείς κάτι και μετά να κάνεις ότι μπορείς για να μην το αποκτήσεις’.

Ένας ομιλητικός ποντικός, ένας αρουραίος και ένας τυφλοπόντικας παγιδεύτηκαν σε μια πλημμύρα. Γραπωμένοι από ένα κούτσουρο προσπαθούσαν να κρατήσουν το κεφάλι τους πάνω από την επιφάνεια του νερού που στροβιλιζόταν μανιασμένα. Μια καλή κουκουβάγια τους είδε και έσπευσε να προσφέρει τη βοήθειά της. Πρώτα είπε στον αρουραίο να σφίξει τα δόντια του πάνω στα νύχια της, για να μπορέσει να πετάξει με ασφάλεια και το ίδιο είπε και στον τυφλοπόντικα. Αφού τους τοποθέτησε σε ασφαλές έδαφος επέστρεψε για να πάρει και τον ομιλητικό ποντικό.

«Θα σε σώσω, του είπε, αλλά παρατήρησα πως μιλάς πολύ. Υποσχέσου πως θα κρατάς το στόμα σου κλειστό όσο θα σφίγγεις τα δόντια σου γύρω από τα νύχια μου, διαφορετικά θα αντικρίσεις τον πνιγμό σου».

«Στο υπόσχομαι», είπε ο ποντικός την ώρα που πήγε να σφίξει τα δόντια του γύρω από τα νύχια της κουκουβάγιας.
Η κουκουβάγια ξεκίνησε να πετά πάνω από τον χείμαρρο προσεγγίζοντας σιγά σιγά το στεγνό έδαφος όταν ο ποντικός αποφάσισε ότι θα ήθελε να τον προσγειώσει σε άλλο μέρος.

«Όχι εκεί….», φώναξε, αλλά ήταν και τα τελευταία του λόγια καθώς άρχισε να πέφτει στα νερά που στροβιλίζονταν από κάτω του.
Όλοι μπορούμε να γελάσουμε με μια τέτοια αστεία ιστορία , επειδή ποτέ δε θα αντιδρούσαμε με τέτοιον αυτό-καταστροφικό τρόπο. Ή μήπως ναι; Φυσικά και ναι. Απλά δεν το κάνουμε με τόσο προφανή τρόπο. Αλλά για ποιον λόγο το κάνουμε;

OΙ ΚΥΡΙΟΙ ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΣΑΜΠΟΤΑΡΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ
Εντάξει , ο ποντικός το έκανε από άγνοια ή από απροσεξία. Απλά δε σκέφτηκε. Αλλά κι εμείς πολλές φορές τα κάνουμε θάλασσα με διάφορους τρόπους όπως:
Η αποτυχία μάς έχει γίνει οικεία. Είναι σαν να λέμε: «Μένω στην κόλαση επειδή γνωρίζω όλες τις ονομασίες των δρόμων». Κάπως έτσι λοιπόν συμπεριφερόμαστε με τους οικείους σε εμάς τρόπους χωρίς να αντιλαμβανόμαστε πάντα ότι τα αποτελέσματα θα είναι εκείνα που δε μας αρέσουν και τα οποία θα βαφτίσουμε ‘αποτυχία’.

Υποσυνείδητα επιθυμούμε να έχουμε τον έλεγχο πάνω στα πάντα. «Είναι πολύ καλό για να είναι αληθινό», μπορεί να λέμε στον εαυτό μας. Οπότε ξεκινάμε να μηχανευόμαστε τρόπους που θα το κάνουν να μην είναι πια καλό, απλά για να αισθανθούμε ότι εμείς έχουμε τον έλεγχο ακόμη και πάνω στην κακή έκβαση. Περίεργο έτσι; Να που όμως το κάνουμε.

Αισθανόμαστε ότι δεν αξίζουμε. Η χαμηλή αυτοπεποίθηση μπορεί να μας κάνει να πιστεύουμε πως δεν αξίζουμε την ευτυχία και την επιτυχία.

Έχουμε κακές συνήθειες όπως αλκοόλ, θυμό, ξεσπάσματα.

Οπότε τι είναι αυτό το αυτό- σαμποτάζ ή η αυτό-καταστροφή; Είναι μια υποσυνείδητη πάθηση;

Οι άνθρωποι δε θέλουμε εσκεμμένα να σαμποτάρουμε τον εαυτό μας. Δεν είναι δηλαδή μια συνειδητή επιλογή, και αυτό είναι το πρόβλημα. Συνήθως μας αφήνει με την απορία: «Μα γιατί το έκανα αυτό;»

Πολλά από τα συναισθήματά μας μάς οδηγούν υποσυνείδητα και για αυτόν τον λόγο, οι αυτοκαταστροφικοί άνθρωποι βρίσκουν συνειδητά κάποιες δικαιολογίες για να αιτιολογήσουν τις συμπεριφορές τους. Το να πάνε τα πράγματα πράγματι καλά , ακούγεται για εκείνους σαν μια επίσκεψη σε ξένη χώρα.

Αν βλέπουμε ότι οι μέχρι τώρα κινήσεις και συμπεριφορές μας μάς οδηγούν στην αυτοκαταστροφή , καλό θα ήταν να ξεμάθουμε ό,τι ξέραμε και να το αντικαταστήσουμε με συμπεριφορές που θα είναι ωφέλιμες και χρήσιμες , τόσο για εμάς όσο και για κάποιους ανθρώπους που ίσως να αξίζουν να μείνουν στη ζωή μας.
1. Να παρατηρήσουμε τον εαυτό μας
Ας σταματήσουμε να δικαιολογούμε γιατί κάναμε ή δεν κάναμε κάτι και να ξεκινήσουμε να παρατηρούμε τον εαυτό μας. Το ρητό: «να κοιτάς τις πράξεις τον ανθρώπων και όχι τα λόγια τους», μπορεί να εφαρμοστεί άνετα και στον εαυτό μας. Ας φανταστούμε πως γινόμαστε παρατηρητές μια δικής μας συμπεριφοράς και ας αναρωτηθούμε: «τι ακριβώς έκανα και από τι ορμώμενος/η; Ήταν θυμός, έχθρα, πείσμα, κακία, η ανάγκη να έχω τον έλεγχο (ακόμη κι αν έλεγχος εδώ σημαίνει να κάνω τα πράγματα να πάνε άσχημα). Μήπως ήταν η ανάγκη να κάνω τη ζωή μου πιο πικάντικη και διασκεδαστική μέσω της επίθεσης σε κάποιον; Μήπως ήταν η ανάγκη μου να τραβήξω την προσοχή;»
Είναι σημαντικό να παρατηρήσουμε και να εντοπίσουμε εκείνον τον μηχανισμό που μας οδηγεί στα μονοπάτια της αυτοκαταστροφής.
2. Να δούμε πως η επιτυχία δεν είναι είτε μαύρο, είτε άσπρο
Ας φανταστούμε τι σημαίνει για εμάς επιτυχία. Να το φανταστούμε όμως συνειδητά και όχι να το αφήνουμε να συμβαίνει μέσα από τις υποσυνείδητές μας πεποιθήσεις. Οι καλές σχέσεις δεν είναι πάντα μέσα στην καλή χαρά ή το να βγάλουμε πολλά χρήματα δε σημαίνει πως θα λύσουμε όλα μας τα προβλήματα. Η επιτυχία δεν είναι άσπρο ή μαύρο. Όλα είναι σχετικά. Οπότε είναι καλό να θυμόμαστε πως η ιδέα της επιτυχίας μπορεί να είναι εκείνη που μας φαίνεται ή μας ακούγεται περίεργη και μας τρομάζει και όχι η ίδια η ευτυχία που από μόνη της αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμά μας και είναι μέσα στην ανθρώπινή μας φύση.
3. Να μην ισοπεδώνουμε τα πάντα
Πολλές φορές γινόμαστε αυτοκαταστροφικοί επειδή προσδοκούμε την τελειότητα. Α ν κάτι δεν είναι τέλειο, γιατί να μπούμε στον κόπο να δουλέψουμε πάνω σε αυτό; Οπότε ανεβαίνουμε στον οδοστρωτήρα μας και ισοπεδώνουμε τα πάντα. Πρόσφατε έρευνες έδειξαν πως οι άνθρωποι που είναι σε αυστηρή δίαιτα μπορεί να αρχίζουν να τρώνε περισσότερο από ότι έτρωγαν πριν ξεκινήσουν τη δίαιτα αν απλά ελαφρώς ξεφύγουν από το αυστηρό τους πρόγραμμα: « Αφού τα έκανα θάλασσα, ας φάω μέχρι να σκάσω». Αν έχουμε κάποια αναποδιά ή μια μικρή αποτυχία, θα ήταν καλό να σταματήσουμε τον εαυτό μας από την συνήθεια να τα βλέπει όλα ήδη κατεστραμμένα και μετά πραγματικά να τα καταστρέφουμε.
4. Να μη σκεφτόμαστε μόνο τον εαυτό μας
Πολλοί από εμάς δε θέλουμε να μας βλέπουμε ως εγωιστές , όμως η αλήθεια είναι πως η αυτοκαταστροφική μας τάση καταστρέφει και κάτι από τους άλλους, οπότε η πράξη αυτή από μόνη της είναι εγωιστική. Αντί να υποκύπτουμε στις συναισθηματικές μας παρορμήσεις καλό θα ήταν να αποκτήσουμε τη συνήθεια να βλέπουμε και λίγο τους ανθρώπους γύρω μας και τι αντίκτυπο μπορεί να έχουν οι πράξεις και οι συμπεριφορές μας στον δικό τους συναισθηματικό κόσμο.
5. Να ανακαλύψουμε τη ζωή
Η ζωή είναι μια ανακάλυψη, μια περιπέτεια. Καλό είναι να είμαστε ανοιχτοί στη ζωή και να είμαστε περίεργοι που μπορεί να μας πάνε κάποιες εμπειρίες μας, ακόμη και αν δεν είναι απόλυτα ευχάριστες. Φυσικά αν κάτι δεν πάει άλλο ή πράγματι δεν είναι ωφέλιμο για εμάς, τότε αυτό είναι άλλη ιστορία. Αν όμως απλά υπάρχει απροθυμία στο να ανακαλύψουμε τη ζωή και να δούμε τα καλά και τα όμορφα κομμάτια, τότε χρειάζεται να κάνουμε δουλειά με τον εαυτό μας.
Ο ποντικός στην ιστορία δεν ήταν πρόθυμος να δει την ευρύτερη εικόνα όταν αποφάσισε να μιλήσει, αλλά εμείς δεν είμαστε ο ποντικός και δε χρειάζεται να δρούμε ανάλογα.

Η Βίκυ Τσώκου διεξάγει σεμινάριο με τίτλο: Συναισθηματική Αναγέννηση- Η θετική αυτορρύθμιση με τη Νοημοσύνη της Καρδιάς

https://enia.life/shop/seminars/sinaisthimatiki-anagenissi-seminario%20

ΒΙΚΥ ΤΣΩΚΟΥ
«Life Coach Γυναικών»
Δείτε πληροφορίες για τη Βίκυ ΕΔΩ και ΕΔΩ

 

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου...